فیوز برق

فیوز برق وسیله‌ای است که عموماً برای محافظت از ترانسفورماتورهای برق در پست‌های توزیع پذیرفته شده است. هدف اصلی فیوز برق، ایجاد وقفه دائمی در برابر خطا است. فیوز یک جایگزین اقتصادی برای حفاظت از سوئیچ مدار یا بریکر مدار است.

فیوز حفاظت فیوز معمولاً به ولتاژ ۳۴.۵ کیلوولت به ازای هر کیلوولت محدود می‌شود، اما برای حفاظت از ترانسفورماتورهای ۱۳۸ کیلوولت و ۱۳۸ کیلوولت نیز استفاده شده است. برای فراهم کردن حداکثر حاشیه حفاظتی، باید از کمترین مقدار فیوز ممکن استفاده شود. مزیت فیوز بسته این است که واحد فیوز، حفاظت پشتیبان را برای حدود دو خطا فراهم می‌کند. برای ترانسفورماتورهای اتصال مثلثی رایج، نسبت فیوز ۱.۰ حفاظت پشتیبان را برای خطاهای نسبی، تا ۲۳۰٪ از مقدار بار کامل ثانویه، فراهم می‌کند. نسبت فیوز به صورت نسبت مقدار فیوز به مقدار جریان بار کامل ترانسفورماتور تعریف می‌شود.