روش انتخاب فیوز

۱. جریان عادی: ابتدا باید اندازه جریان عادی که از فیوز در مدار مورد استفاده عبور می‌کند را بدانیم.

معمولاً باید از قبل یک کاهش را تعیین کنیم و سپس طبق اصل زیر انتخاب کنیم: یعنی جریان عادی باید کمتر از حاصلضرب جریان نامی و ضریب کاهش باشد.

۲. جریان فیوز: مطابق با مشخصات UL، فیوز باید به سرعت در جریان نامی دو برابر فیوز شود. با این حال، در بیشتر موارد، برای اطمینان از یک فیوز قابل اعتماد، توصیه می‌کنیم جریان فیوز بیش از ۲.۵ برابر جریان نامی باشد.

علاوه بر این، زمان فیوز مهم است، اما برای قضاوت باید به نمودار مشخصه فیوز ارائه شده توسط سازنده نیز مراجعه کرد.

۳. ولتاژ مدار باز: ولتاژ مدار باز معمولاً باید کمتر از ولتاژ نامی انتخاب شود.

برای مثال، وقتی از فیوزی با ولتاژ نامی dc24v در مدار ac100v استفاده شود، امکان جرقه زدن یا شکستن فیوز وجود دارد.

۴. جریان اتصال کوتاه: حداکثر جریانی که هنگام اتصال کوتاه مدار از آن عبور می‌کنیم، جریان اتصال کوتاه نامیده می‌شود. برای فیوزهای مختلف، ظرفیت قطع نامی مشخص شده است و باید هنگام انتخاب فیوز مراقب باشیم که جریان اتصال کوتاه از ظرفیت نامی مدار بیشتر نشود.

اگر فیوزی با ظرفیت مدار قطع کوچک انتخاب شود، ممکن است فیوز را بشکند یا باعث آتش‌سوزی شود.

۵. جریان ضربه‌ای: شکل موج (شکل موج جریان پالس) برای مشاهده جریان ضربه‌ای برای محاسبه انرژی آن با استفاده از مقدار I2T (مقدار انتگرال ژول) استفاده می‌شود. جریان ضربه‌ای از نظر اندازه و فرکانس متفاوت است و تأثیر آن بر فیوز متفاوت است. نسبت مقدار i2t جریان ضربه‌ای به مقدار i2t فیوز یک پالس واحد، تعداد دفعاتی را که فیوز در برابر جریان ضربه‌ای مقاوم است، تعیین می‌کند.