چرا کابل‌های برق لایه‌های زیادی دارند؟

کابل‌های برق، کابل‌های نسبتاً رایجی برای توزیع و انتقال انرژی الکتریکی هستند. آن‌ها معمولاً در شبکه‌های برق زیرزمینی شهری، منبع تغذیه داخلی در شرکت‌های صنعتی و معدنی و غیره استفاده می‌شوند. افرادی که تا حدودی با کابل‌ها آشنایی دارند، متوجه می‌شوند که کابل‌های برق لایه‌های زیادی دارند، پس چرا کابل‌های برق این همه لایه دارند؟

بیرونی‌ترین لایه کابل برق که می‌توانیم به طور شهودی ببینیم، معمولاً از لاستیک یا غلاف مصنوعی لاستیکی ساخته شده است که نه تنها به عنوان یک عایق اساسی عمل می‌کند، بلکه کابل را از آسیب‌های خارجی نیز محافظت می‌کند. کابل‌های برق را می‌توان بر اساس سطح ولتاژ به کابل‌های ولتاژ بالا و کابل‌های ولتاژ پایین تقسیم کرد. کابل‌های ولتاژ بالا حاوی یک لایه عایق هستند که بسیار شبیه پرکننده‌های رزینی است، در حالی که کابل‌های ولتاژ پایین این لایه را ندارند. برای پر کردن شکاف‌های داخل کابل برق، چیزی شبیه به یک روبان باید دور هر هسته پیچیده شود.

نقش لایه محافظ کابل برق به دو حالت تقسیم می‌شود. به دلیل عبور جریان زیاد از کابل برق، یک میدان مغناطیسی در اطراف جریان ایجاد می‌شود. به منظور جلوگیری از تأثیر جریان بر سایر اجزا، یک لایه محافظ به کابل اضافه می‌شود. علاوه بر این، حالت دوم این است که اگر هسته کابل آسیب ببیند، جریان به بیرون نشت می‌کند و در امتداد لایه محافظ به شبکه زمین جریان می‌یابد که تا حدی نقش محافظت ایمنی زمین را ایفا می‌کند.

اجزای رایج کابل‌های برق تقریباً شامل هسته‌های رسانا، لایه‌های عایق و لایه‌های محافظ هستند. به طور مفصل، می‌توان آن را به هسته سیم رسانا، لایه نیمه‌رسانای داخلی، لایه عایق، لایه نیمه‌رسانای خارجی، محافظ مسی، پرکننده، لایه پوشش داخلی، لایه محافظ نوار فولادی و لایه محافظ خارجی تقسیم کرد.